عصب روانشناسی
مژگان آگاههریس
چکیده
نشانههای تنگی تونل کارپال به واسطه آسیب به عصب مدیان و ایجاد درد مزمن، بیحسی و ضعف عملکرد حرکتی در پژوهشهای عصبشناختی مطالعه م شوند.. استمرار آسیب عصبی میتواند به تغییرات ساختاری و عملکردی در مسیرهای عصبی حرکتی و تأثیر مستقیم براختلال عملکرد زیستی- شناختی در افراد منجر گردد.بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش ...
بیشتر
نشانههای تنگی تونل کارپال به واسطه آسیب به عصب مدیان و ایجاد درد مزمن، بیحسی و ضعف عملکرد حرکتی در پژوهشهای عصبشناختی مطالعه م شوند.. استمرار آسیب عصبی میتواند به تغییرات ساختاری و عملکردی در مسیرهای عصبی حرکتی و تأثیر مستقیم براختلال عملکرد زیستی- شناختی در افراد منجر گردد.بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش یوگا به همراه سبک زندگی سالم بر بهبود نشانههای تنگی تونل کارپال، کیفیت و میزان خواب، و کارکردهای شناختی نوجوانان با اختلال بازی اینترنتی در شهر تهران انجام شد. این مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون- پیگیری و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل نوجوانان با اختلال بازی اینترنتی و نشانههای تنگی تونل کارپال بود که، تعداد 30 نفر با نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. مداخلات شامل 12 جلسه 90 دقیقهای آموزش یوگا، بود که به صورت گروهی و در یک مرکز مشاورخ اجرا شد. ابزارهای پژوهش پرسشنامه های کیفیت خواب و تواناییهای شناختی بودند . پس از تکمیل پرسشنامهها در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری توسط شرکتکنندگان، دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تجزیهوتحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش یوگا به همراه سبک زندگی سالم به طور معناداری موجب بهبود کیفیت خواب، افزایش میزان خواب، و ارتقای کارکردهای شناختی شرکتکنندگان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد. این پژوهش بر اهمیت مداخلات ترکیبی برای ارتقای سلامت جسمی و روانی نوجوانان مبتلا به اختلال بازی اینترنتی تأکید دارد.
علیرضا شکرگزار؛ یاسمین نکونام؛ فرخنده نیکخواه
چکیده
هدف: این مطالعه به دنبال تعیین اثربخشی نوروفیدبک برکیفیت خواب و اضطراب افراد در دوران کرونا بود. روش: جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه مراجعه کنندگان مراکز مشاوره وروانشناسی منطقه 5 تهران در سال 1399 بود. در پژوهش حاضر، جهت انجام نمونهگیری، تعداد 18 نفر به صورت دردسترس از مرکز مشاوره روانشناسی ندای درون انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل ...
بیشتر
هدف: این مطالعه به دنبال تعیین اثربخشی نوروفیدبک برکیفیت خواب و اضطراب افراد در دوران کرونا بود. روش: جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه مراجعه کنندگان مراکز مشاوره وروانشناسی منطقه 5 تهران در سال 1399 بود. در پژوهش حاضر، جهت انجام نمونهگیری، تعداد 18 نفر به صورت دردسترس از مرکز مشاوره روانشناسی ندای درون انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. شرکتکنندگان با مقیاس کیفیت خواب پیترزبورگ (1989) پرسشنامه اضطراب بک (1988) مورد ارزیابی قرار گرفتند. سپس شرکتکنندگان گروه آزمایش طی 15 جلسه یک ساعته تحت درمان نوروفیدبک قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکردند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: یافتهها نشان داد تفاوت بین گروه کنترل و آزمایشی در مولفههای کیفیت ذهنی خواب، اختلالات خواب، داروهای خواب آور و اختلال عملکرد روزانه موثر بوده و به عبارت دیگر درمان نروفیدبک باعث کاهش نمرات این مولفهها شده است، ولی این درمان بر سایر مولفهها اثر معنیداری نداشت و همچنین مقدار نمرات اضطراب در پس آزمون گروه آزمایشی به شکل معنیداری کاهش یافت.نتیجهگیری: با توجه به اثربخشی درمان نوروفیدبک بر افزایش کیفیت خواب و کاهش اضطراب افراد، میتوان در قالب برنامههای درمانی به طور کاربردی از این روش درمانی در شرایط کرونا استفاده کرد.
رقیه محمدی؛ احمد علیپور؛ کاظم حاجی
چکیده
هدف: هدف این پژوهش، تعیین اثر خالص و اثر ترکیبی دو تکنیک تن آرامی و تنفس آگاهی مبتنی بر ذهن اگاهی (MBMR) و تکنیک تحریک الکتریکی فراجمجمه ای (CES) بر بهبود کیفیت خواب بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بود. روش: مطالعه حاضر، یک کــارآزمــایی بــالینی تصــادفی سه گروهـــی دو ســر کور و از نوع طرح بین-درون آزمودنی های آمیخته است. نمونه این پژوهش، شامل ...
بیشتر
هدف: هدف این پژوهش، تعیین اثر خالص و اثر ترکیبی دو تکنیک تن آرامی و تنفس آگاهی مبتنی بر ذهن اگاهی (MBMR) و تکنیک تحریک الکتریکی فراجمجمه ای (CES) بر بهبود کیفیت خواب بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بود. روش: مطالعه حاضر، یک کــارآزمــایی بــالینی تصــادفی سه گروهـــی دو ســر کور و از نوع طرح بین-درون آزمودنی های آمیخته است. نمونه این پژوهش، شامل 30 بیمار دیابت نوع 2 بود که به روش هدفمند از انجمن دیابت شهرستان بناب انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه 10 نفره MBMR، CES، و گروه MBMR+CES جایگزین شدند و در 10 جلسه انفرادی، مداخلات مربوط به گروه خود را اخذ کردند. کیفیت خواب بیماران، در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون، و پیگیری یکماهه، با پرسشنامه استاندارد سنجش کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های گردآوری شده با آزمون SPANOVA، تحلیل کواریانس و آزمون تعقیبی بن فرونی، تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: هرسه مداخله ی به کار رفته برای کاهش مشکلات خواب در روند زمان، مؤثر بودند. فوری ترین اثر با کمترین پایداری برای درمان MBMR، و بیشترین اثر و پایداری اثر برای درمان ترکیبی MBMR+CES رخ داده بود. نتیجه گیری: این مطالعه، کاربرد ترکیبی دو تکنیک MBMR و CES (20 دقیقه، 100 µA and 0.5 Hz) را برای بهبود سریع و پایدار کیفیت خواب بیماران دیابت نوع 2، موثر و ایمن دید.
