عصب روانشناسی
عین اله سکینه پور؛ زکریا حسینی؛ سعداله هاشمی
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر یک برنامه هشتهفتهای تمرینات اصلاحی بر کارکردهای اجرایی و خودتنظیمی هیجانی در دانشآموزان پسر ۱۱ تا ۱۲ساله مبتلا به ناهنجاری سر به جلو وشانه گرد انجام شد. در این مطالعهٔ نیمهتجربی، ۶۰ دانشآموز بهصورت تصادفی به دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته و هر ...
بیشتر
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر یک برنامه هشتهفتهای تمرینات اصلاحی بر کارکردهای اجرایی و خودتنظیمی هیجانی در دانشآموزان پسر ۱۱ تا ۱۲ساله مبتلا به ناهنجاری سر به جلو وشانه گرد انجام شد. در این مطالعهٔ نیمهتجربی، ۶۰ دانشآموز بهصورت تصادفی به دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته و هر هفته ۳ جلسه تحت برنامه تمرینات اصلاحی قرار گرفتند؛ گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه کارکردهای اجرایی بریف، پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدان و ارزیابی زوایای سر وشانه بود. برای تحلیل داده ها از آزمون های ANCOVA و mixed‑design ANOVA استفاده شد. نتایج نشان داد که در گروه تجربی، نمرات بازداری پاسخ (از ۶۹/۸ ±۳۷/۵۶ به ۲۳/۷ ±۹۳/۶۷)، حافظه کاری (از ۴۴/۷ ±۴۰/۵۴ به ۷۸/۶ ±۹۳/۶۹) و انعطافپذیری شناختی (از۹۹/۸ ±۶۷/۵۵ به ۸۱/۷ ±۶۷/۶۹) بهبود یافت (۰۵/۰>p، اندازه اثر =۱۴/۱ تا ۳۳/۱). خودتنظیمی هیجانی (سازشکاری) نیز (از ۶۷/۹ ±۴۳/۵۲ به ۶۸/۸±۴۷/۶۵ )، افزایش یافت . بهطور کلی، یافتهها حاکی از آن است که تمرینات اصلاحی نهتنها در اصلاح ناهنجاریهای وضعیتی سر وشانه مؤثر است، بلکه میتواند بهعنوان یک مداخله مفید برای ارتقای کارکردهای شناختی و تنظیم هیجانی در دانشآموزان با ناهنجاری سر به جلو وشانه گرد مورد استفاده قرار گیرد.