دانشگاه پیام نور عصب روان شناسی 2476-5023 10 37 2024 07 22 The Effect of Inter-Aural and Isochronic Sounds on Brain wave Synchronization and Anxiety تاثیر اصوات بین آئورال و ایزوکرونیک بر هماهنگ‌سازی امواج مغزی و اضطراب 23 34 11520 10.30473/clpsy.2024.72005.1753 FA احمد علیپور استاد گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-5126-5653 الناز جلیلی کارشناس ارشد رشته روانشناسی، دانشگاه پیام نور، واحد تهران جنوب، ایران مهدیه رحمانیان دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2024 08 08 This research investigated the effect of inter-aural and isochronic sounds on the synchronization of brain waves and anxiety. The semi-experimental research method was pre-test-post-test without a control group. The statistical population was the students with anxiety in the academic year 2021-2022. 30 people were randomly selected in two groups of inter-aural and isochronic sounds (15 people in each group). The research tools were Beck's anxiety questionnaire (1996) and brain wave recording using brain mapping. The first experimental group listened to interaural sounds and the second listened to isochronic sounds in 12 20-minute sessions. The data were analyzed by univariate and multivariate analysis of covariance using SPSS version 24 software. The findings showed that isochronic and interaural sound has a significant effect on the alpha wave at the F4 point (P<0.05), but only interaural sound is effective on the anxiety variable (P<0.05). The results indicate that inter-aural and isochronic sounds are useful interventions for synchronizing brain waves and inter-aural sounds to reduce students' anxiety; therefore, it is suggested to use these sounds in psychological treatment clinics. پژوهش حاضر پژوهش با هدف تاثیر اصوات بین آئورال و ایزوکرونیک بر هماهنگ‌سازی امواج مغزی و اضطراب انجام شد. روش پژوهش نیمه‌تجربی از نوع پیش‌آزمون_پس‌آزمون بدون گروه کنترل بود. جامعه آماری دانشجویان دارای اضطراب در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. تعداد 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش اصوات بین آئورال و ایزوکرونیک (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه اضطراب بک (1996) و ثبت امواج مغزی با استفاده از نقشه برداری مغز بود. گروه آزمایش اول به اصوات بین آئورال و گروه آزمایش دوم به اصوات ایزوکرونیک در 12 جلسه 20 دقیقه‌ای گوش فرا دادند. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری و استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که صوت ایزوکرونیک و بین آئورال بر موج آلفا در نقطهF4 تاثیر معنی‌دار دارد (05/0>P)، اما بر متغیر اضطراب تنها صوت بین آئورال اثربخش است (05/0>P). نتایج حاکی از آن است که اصوات بین آئورال و ایزوکرونیک مداخله‌ای سودمند جهت هماهنگ‌سازی امواج مغزی و صوت بین آئورال برای کاهش اضطراب دانشجویان است؛ بنابراین پیشنهاد می‌شود از این اصوات در کلینیک های درمان روانشناختی استفاده شود. https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_11520_5ab44b8bf11d746f86c314e2304e75f5.pdf