دانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502351820190823Effectiveness of Neuropsychological Skills Training on Brail Reading and writing (Case study: Elementary Blind Students in City of Yasuj)اثربخشی آموزش مهارتهای عصب روانشناختی بر بریلنویسی و بریلخوانی (مطالعهی موردی: دانش-آموزانِ با نقص بینایی دوره ابتدایی شهر یاسوج)926630510.30473/clpsy.2019.45137.1418FAفاطمهنجفیدانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.سالارفرامرزیدانشیار روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.مختارملک پوراستاد روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.Journal Article20190316<strong>Aim:</strong>In the present study, the ffectiveness of teaching neuropsychological skills on Braille writing and Braille reading of students with visual impairment in Shaghayegh elementary school of Yasuj was examined.<strong> Method</strong>: The study ueses a semi-experimental design and pre-test-post-test with control group. The statistical population includes all first to the sixth grade students with visual impairment. The sample included 24 students with visual impairment (12 students recieved neuropsychological training and 12 students recieved no intervention) by available sampling method. The instrument used in this study was neuropsychological interventions and a researcher-made test of Braille writing and Braille reading. Data were analyzed using SPSS21 software and covariance analysis.<strong> Findings</strong>: Results showed that the scores of experimental group students in writing speed, reading speed, reading comprehension, and accurate reading were significantly higher than those of the control group students (P ≤ 0.001). However, the scores of the experimental group students in the incorrect writing were significantly lower than those of the control group (P ≤ 0.001).<strong> Conclusion</strong>: Neuropsychological skills training can be an effective approach in Braille writing and Braille reading. <br /> مقدمه: در پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارتهای عصب روانشناختی بر بریلنویسی و بریلخوانی دانش-آموزانِ با نقص بینایی دوره ابتدایی مدرسه شقایق شهر یاسوج مورد بررسی قرار گرفت. روش: طرح پژوهش نیمه-آزمایشی و از نوع پیشآزمون – پسآزمون با گروه گواه است. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانشآموزانِ با نقص بینایی پایه اول تا ششم ابتدایی است. نمونه پژوهش نیز شامل 24 نفر دانشآموز با نقص بینایی (12 نفر مورد آموزش عصب روانشناختی قرار گرفتند و 12 نفر دانشآموز که هیچ مداخلهای روی آنها صورت نگرفت) به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب گردیدند. ابزار به کار رفته در این پژوهش آموزش مداخلات عصب روانشناختی و آزمون محققساخته بریلنویسی و بریلخوانی بود. دادهها با نرمافزار SPSS21و آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد نمرات مولفههای سرعت نوشتن، سرعت خواندن، درک خواندن و درستخوانی دانشآموزان نابینایی که در گروه آزمایش شرکت داشتند، نسبت به آنهایی که در گروه کنترل جایگزین شده بودند افزایش معناداری دارد (001/0 ≥ P). اما نمرات مولفهی نادرستنویسی دانشآموزان نابینایی که در گروه آزمایش شرکت داشتند، نسبت به آنهایی که در گروه کنترل جایگزین شده بودند کاهش معناداری دارد (001/0 ≥ P). نتیجهگیری: آموزش مهارتهای عصب روانشناختی میتواند رویکردی موثر در بریلنویسی و بریلخوانی باشد.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_6305_35f5f7f6cf5d2a0ef9362ad2ca9ca109.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502351820191221Effectiveness of cognitive rehabilitation on Improvement everyday memory of patients with ischemic strokeاثر بخشی توان بخشی شناختی بر بهبود حافظه روزمره بیماران دچار سکته مغزی نوع ایسکمیک2742640410.30473/clpsy.2020.49011.1472FAسمیراحسن زاده پشنگدانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.احمدعلیپوراستاد روانشناسی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.0000-0002-5126-5653حسینزارعاستاد روانشناسی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.مهدیشریفالحسینیاستادیار علوم اعصاب، مرکز تحقیقاتی تروما و جراحی سینا، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.Journal Article20190927<strong>Aim: </strong>The aim of this study was the effectiveness of cognitive rehabilitation on Improvementeveryday memory of patients with ischemic stroke.<strong>Method</strong>: This study was quassi experimental one with pre-test and post- test. The sample included 20patients with ischemic stroke who were randomly selected.They hadnot significant difference in terms of the duration of the disease, the type of stroke and Neurological problems, then they Were assigned randomly into two experimental and control groups.Cognitive assessment of patients including pre-intervention, evaluation immediately after intervention and five weeks after intervention using Sunderland everyday memory Questionnaire (1983) was done.The experimental group received cognitive rehabilitation program as one-hour weekly sessions for eight weeks and the control group did not receive any intervention.Data were analyzed by Repeated Measure.<strong>Findings</strong>:Results indicated that cognitive rehabilitation had a positive effect onimproving the everyday memoryfunction of patients with ischemic stroke in the experimental group(pConclusion:according to the resultthere is evidence for the effectiveness of cognitive rehabilitation program in the everyday memory in patients with stroke. Cognitive rehabilitation can improve memory disorders, and have a positive effect on memory performance in these patients.<strong>مقدمه:</strong> این پژوهش با هدف برسی اثربخشی توانبخشی شناختی بر بهبود حافظه روزمره بیماران مبتلا به سکته مغزی صورت گرفته است <strong>روش</strong>: پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون در دو گروه آزمایشی با حجم نمونه 20بیمار دچار سکته مغزی نوع ایسکمیک به شیوه تصادفی انتخاب شدند و سپس بهطور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ارزیابی شناختی بیماران شامل ارزیابی قبل از مداخله، بلافاصله پس از مداخله و پنج هفته بعد از مداخله با استفاده از آزمون حافظه روزمره (1983) انجام گرفت. گروه آزمایش جلسات توان بخشی شناختی را به مدت هشت هفته یک ساعته دریافت کردند ولی گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. دادهها بااستفاده از روش واریانس با اندازهگیری مکررتحلیل شدند. <strong>یافتهها:</strong> نتایج پژوهش نشان داد که برنامه توان بخشی شناختی بر بهبود عملکرد حافظه روزمره بیماران مبتلا به سکته مغزی درگروه آزمایش تاثیر مثبت داشته است. این نتایج در مرحله پیگیری که 6 هفته پس از مداخله شناختی بود نیز بدست آمد(05/0 p£) .<strong>نتیجهگیری:</strong> این مطالعه شواهدی برای اثربخشی برنامه توان بخشی شناختی بر عملکرد حافظه روزمره بیماران مبتلا به سکته مغزی نوع ایسکمیک فراهم کرده است. توان بخشی شناختی میتواند اختلالات حافظه را در این دسته از بیماران بهبود بخشد و اثر مثبت بر عملکرد حافظه بیماران بگذارد.<br /> https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_6404_e6d75b807a46ebe919cf605bd72ebd42.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502351820191122Social Emotions and Cognition: The Influence of Shame and Guilt Emotions on the Phonological loop and visuSpatial Sketchpad of Working Memoryهیجانات اجتماعی و شناخت: تأثیر هیجانات شرم و گناه بر حلقه واج شناختی و لوح دیداری فضایی حافظه کاری4356644410.30473/clpsy.2020.48938.1469FAمجیدصفاری نیااستاد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.فاطمهبزاز منصفدانشجوی دکتری روانشناسی شناختی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانراهبجعفریروانشناسی،علوم تربیتی وروانشناسی ،دانشگاه شهید مدنی آذربایجان ،تبریز ،ایرانJournal Article20190221<strong>Aim</strong><strong>:</strong> The relation between cognition and emotion has always been interesting for researchers. Although they are separate domains, they interact with each other. The purpose of this study was to investigate the influence of shame and guilt emotions on phonological loop and visuSpatial Sketchpad of Working Memory. <strong>Method:</strong> A quasi-experimental pretest-posttest design was applied in this research. Sixty university students were selected through convenience sampling. Adult Wechsler test (digit span Test) and corsi blocks task were used for data collection. <strong>Results:</strong> The results of covariance analysis showed that shame and guilt emotions significantly affected phonological loop and visual-spatial working memory. <strong>Conclusion: </strong>Shame and Guilt Emotions can negative influence on working memory performance. <br /><strong> </strong> <br /> <strong>مقدمه:</strong> ارتباط بین شناخت و هیجان همواره برای محققان جالب و مورد توجه بوده است. علیرغم اینکه هریک حوزهای جداگانه محسوب می شوند؛ ولی با یکدیگر در تعاملاند. هدف پژوهش حاضر تاثیر هیجانات شرم و گناه بر حلقه واج شناختی و لوح دیداری _ فضایی حافظه کاری بود. <strong>روش:</strong> طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون _ پس آزمون بود. تعداد 60 دانشجو به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و برای گردآوری داده ها از آزمون وکسلر بزرگسالان (آزمون فراخنای ارقام) و بلوک های کرسی استفاده شد. <strong>یافته ها</strong>: نتایج مربوط به تحلیل کوواریانس نشان داد که هیجانات شرم و گناه به طور معناداری حلقه واج شناختی و لوح دیداری- فضایی حافظه کاری را تحت تأثیر قرار می دهد. <strong>نتیجه گیری:</strong> هیجانات شرم و گناه می تواند بر کارایی حافظه کاری اثر منفی بگذارد.<br /> https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_6444_960069658424b97da4a7e6a841c36559.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502351820191122Effective of Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) on reaction time and risky Decision-Making in people with Depressionاثربخشی تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای مغز بر زمان واکنش و تصمیمگیری پرخطر در افراد مبتلا به افسردگی5774645810.30473/clpsy.2020.45860.1434FAلادنواقفاستادیار روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایرانحسنبافنده قراملکیاستادیار روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.فاطمهسلطانی مارگانیکارشناسیارشد روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
.Journal Article20190428<strong>Aim:</strong>The impairment in Cognitive functions is common symptoms of Depression. The purpose of this research is investigation of the effect of transcranial direct current stimulation (tDCS) on risky Decision-Making and reaction times (RT) in patients with Depression.<strong> Methods: </strong>Thirty <em>university</em> students with depressive symptoms who were referred to the Counseling Center of Azarbaijan Shahid Madani University were selected and randomly divided into two groups : experimental and control groups (n=15 per group). The experimental group received anodal-tDCS stimulation over the left DLPFC for two weeks, 5 days a week and each session for 20 minutes. Risky decision making and reaction time were assessed by Balloon Analogue <em>Risk</em> Task (<em>BART</em>) and reaction timer apparatus, respectively. The obtained data were analyzed using <em>covariance</em> analysis and paired <em>t</em>-test.<strong> Findings: </strong>The Results showed that the reaction times of both hands and feet was significantly faster in experimental group than sham group (p <0.05). Moreover, adjusted mean number of pumps (AMP) was lower in the experimental group than in the control group, during the BART task.<strong> Conclusion: </strong>according to our result, anodal tDCS stimulation reduced reaction time and decreased risk-taking behaviors.Therefore,transcranial electrical stimulation can be used<em>as a non-pharmacological and safe intervention</em> to <em>improve cognitive</em> impairment to enhance the cognitive functions in people with depression.<br /><strong> </strong><strong>مقدمه:</strong> اختلال در کارکردهای شناختی از علائم رایج درافراد افسرده به شمار میرود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای مغزtDCS)) بر تصمیمگیری پرخطر و زمان واکنش در افراد مبتلا به افسردگی صورت گرفته است. <strong>روش: </strong>30 نفر از دانشجویان دارای اختلال افسردگی که درسال 97 به مرکز مشاوره دانشگاه شهید مدنی آذربایجان مراجعه کرده بودند انتخاب شدند، بهصورت تصادفی به دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل تقسیم گردیدند. گروه آزمایش در ناحیه DLPFC چپ، به مدت دو هفته ، هر هفته 5 روز و هرجلسه به مدت 20 دقیقه تحریک آندی tDCS دریافت نمودند. قبل ازشروع و در پایان دوره تحریک الکتریکی، تصمیمگیری پرخطر و زمان واکنش شرکتکنندگان به ترتیب توسط آزمون خطرپذیری بادکنکی بارت ، دستگاه زمانسنج واکنش مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادههای بهدست آمده با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس تحلیل گردیدند. <strong>یافتهها:</strong> نتایج نشان داد که زمان واکنش بهطور معنیداری درگروه آزمایش سریعتر از گروه کنترل بود (05/0 >p).علاوه بر این، در آزمایش بارت نیز میانگین تعداد پمپهای تنظیم شده (AMP) در گروه آزمایش کمتر از گروه کنترل بود (05/0 >p). <strong>نتیجهگیری</strong>: براساس یافتههای حاضر، تحریک آندی tDCS موجب کاهش زمان واکنش و کاهش رفتارهای خطرساز گردید. بنابراین تحریک الکتریکی فراجمجمهای میتواند بهعنوان یک روش غیردارویی و بیخطر برای ارتقاءکارکردهای شناختی افراد مبتلا به افسردگی مورد استفاده قرارگیرد.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_6458_0c1fc69af4338736020a30680c576656.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502351820191122The Role of Cortical Coherences in Predicting of Emotional Processing in Patients with Major Depression Disorderنقش همتوانی قشری مغز (کوهرنس) در پیشبینی پردازش هیجانی در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی7592645910.30473/clpsy.2019.45261.1423FAغلامرضاچلبیانلودانشیار علوم اعصاب، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
.زهراکشتگرکارشناسیارشد علوم شناختی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
.فروغفرخزادکارشناسیارشد روانشناسیعمومی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
.Journal Article20190328<strong>Aim: </strong>Major depressive disorder is a prevalent psychiatric disorder in which an emotional processing problem is one of the main characteristics of the disorder. Research demonstrates the role of cortical electrical activity components in emotional processing in depression disorder. So the aim of the study is to determine the role of cortical coherence in predicting emotional processing in patients with major depressive disorder. <strong>Method</strong>: 60 patients with major depressive mood disorder selected based on DSM-5. Cortical electrical activities of patients recorded by 21 channels EEG & coherence of different bands for anterior, central & posterior regions in two hemispheres calculated by neuro guide software. Emotion processing evaluated by Williams et al (2008) emotional faces detection task. <strong>Findings</strong>: Regression analysis indicated that coherence of alpha in anterior, beta in central regions of the left hemisphere, and alpha in anterior & beta in posterior regions in right hemisphere predicted positive emotion processing. Also, Coherence of theta & alpha bands in anterior regions in the left hemisphere positively, and left central & right posterior beta bands negatively predicted negative emotion processing. <strong>Conclusion</strong>: The coherence of theta, alpha & beta bands in anterior & posterior regions play a key role in predicting emotional processing in depressive patients. The results indicated that the anterior regions detect the type of emotion & posterior regions detect arousal severity. <br /> <strong>مقدمه:ا</strong>ختلال افسردگی اساسی یک اختلال شایع روانپزشکی است که یکی از مشخصههای اصلی آن مشکل در پردازش هیجانی است.شواهد پژوهشی نشاندهنده نقش مولفههای فعالیت الکتریکی قشری مغز در فرایند پردازش هیجانی در اختلال افسردگی است. برهمین اساس هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش همتوانی قشری در پیشبینی پردازش هیجانی است. <strong>روش</strong>: تعداد 60 نفر بیمار مبتلا به اختلال افسردگی اساسی براساس معیارهای DSM-5 انتخاب شدند. فعالیت الکتریکی قشری بیماران توسط دستگاه الکتروانسفالوگرافی 21 کاناله ثبت شده و با استفاده از نرمافزار نوروگاید، شاخص همتوانی باندهای مختلف برای مناطق قدامی، مرکزی و خلفی در دو نیمکره محاسبه گردید. پردازش هیجانی نیز توسط تکلیف تشخیص چهره های هیجانی ویلیامز و همکاران (2008) مورد ارزیابی قرار گرفت. <strong>یافته ها: </strong>تحلیل رگرسیون نشان داد که همتوانی باندهای آلفا قدامی و بتا مرکزی در نیمکره چپ و آلفا قدامی و بتا خلفی در نیمکره راست پردازش هیجانی مثبت را پیش بینی کردند. همچنین، همتوانی باندهای تتا و آلفای قدامی در نیمکره چپ به صورت مثبت و بتا مرکزی چپ و بتا خلفی راست به صورت منفی پردازش هیجانی منفی را پیشبینی نمودند. نتیجه<strong>گیری</strong>: همتوانی باندهای تتا ، الفا و بتا در نواحی قدامی و خلفی نقش بارزی در پیشبینی پردازش هیجانی در بیماران مبتلا به افسردگی دارند. این یافتهها نشان میدهند که نواحی قدامی ، نوع هیجان و نواحی خلفی، شدت برانگیختگی را تعیین میکنند.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_6459_5e6b2bb385857970bca92b2582927eee.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502351820191122The effect of stimulation of mirror neurons on the detection of eye emotion in overactive adultsتأثیر تحریک نورونهای آینهای بر تشخیص هیجان چشم در بزرگسالان بیشفعال93108646210.30473/clpsy.2020.40651.1498FAمحمداورکیدانشیار روانشناسی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.مریمزمانیدانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.Journal Article20200107<strong>Aim:</strong>Regarding the problems of people with ADHD and attention deficit hyperactivity disorder and its importance in the quality of social relationships, the present study was conducted to investigate the effect of neurofeedback therapy on improvement of eye emotion recognition.<strong> Method:</strong> For this purpose, 24 adults including 12 males and 12 females between the ages of 19 to 25 years were selected and divided into experimental and control groups. The subjects were evaluated by an adult ADHD test and interview, and provided that no other symptoms of mental disorders were measured by the SCL-90 test. All subjects were recorded electroencephalographically and all responded to eye emotion recognition test. The experimental group also participated in 15 sessions of neurofeedback treatment and then both groups were re-evaluated. <strong>Results:</strong> The results showed that the experimental group performed better than the control group after the neurofeedback sessions and the difference between them was significant. <strong>Conclusion:</strong> According to the findings of this study, it can be concluded that individuals' performance in emotion recognition is not limited to classical mirror neurons and emotional processing takes place in areas beyond what is known as mirror neurons.<br /> <br /> <br /><br /><br />مقدمه: با توجه به مشکلات افراد مبتلا به بیش فعالی و نقص توجه در درک هیجانات و اهمیت این امر در کیفیت روابط اجتماعی پژوهش حاضر به منظور بررسی تأثیر درمان نوروفیدبک بر بهبود تشخیص هیجانات چشم انجام شد. <strong>روش:</strong> به این منظور ۲۴ فرد بزرگسال که شامل ۱۲ مرد و ۱۲ زن بودند در رده سنی ۱۹ تا ۳۵ سال انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. این افراد با آزمون سنجش بیشفعالی بزرگسالان و مصاحبه ارزیابی و به شرط عدم وجود نشانههای دیگر اختلالات روانی که با آزمون SCL-90 سنجیده میشود وارد پژوهش شدند. از همه افراد ثبت الکتروآنسفالوگرافی به عمل آمد و همگی به آزمون تشخیص هیجانات چشم پاسخ دادند. گروه آزمایشی در ۱۵ جلسه درمان نوروفیدبک نیز شرکت کردند و سپس هر دو گروه مجدد مورد ارزیابی قرار گرفتند. <strong>یافتهها:</strong> یافتهها نشان داد که افراد گروه آزمایش بعد از جلسات نوروفیدبک عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشتند و تفاوت میان آنها معنیدار بود. <strong>نتیجهگیری:</strong> با توجه به یافتههای پژوهش میتوان گفت عملکرد افراد در تشخیص هیجانات محدود به نورونهای آینهای کلاسیک نبوده و پردازشهای هیجانی در مناطقی فراتر از آنچه تحت عنوان نورونهای آینهای شناخته میشود صورت میپذیرد.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_6462_f1e81af3d37effa2feb283686c06673a.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502351820191122The Effectiveness of Self-Regulatory Learning Strategies on Working Memory and Inhibiting the Response of Dyslexic Studentsاثربخشی راهبردهای یادگیری خودتنظیمی بر حافظه کاری و بازداری پاسخ دانش آموزان نارساخوان109130648210.30473/clpsy.2019.44880.1409FAسمیهزارع نژادکارشناسیارشد روانشناسیتربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
. .سکینهسلطانی کوهبنانیاستادیار علومتربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانحسینکارشکیدانشیار علومتربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20190305<strong>Aim:</strong>A high percentage of children with learning disabilities, the most common of which is disordered reading or dyslexia, and one of the areas affected by poor performance, finding ways to improve performance can lead to academic achievement and preventing a student from preventing failureThe purpose of this study was to determine the effect of teaching self-regulation learning strategies on memory and inhibition of dyslexic students. <strong>Metod:</strong> The design of this semi-experimental study was a trial and control group in which 30 dyslexic students of elementary school students were selected through a sampling method. The statistical population of the elementary school students was dyslexic Education in Mashhad in the academic year of 97-96. Subjects were trained in eight 90-minute sessions once a week. <strong>Findings:</strong> The results of the research showed that training of self-regulation learning strategies on working memory and inhibition of dyslexic students' response was effective in collecting data. <strong>Conclusion:</strong> Based on this, it can be concluded that self-regulation learning on the components of executive function can be an effective therapeutic approach for dysfunctional students.
<strong> </strong><strong>مقدمه:</strong> نارساخوانی به عنوان شایعترین اختلال یادگیری یکی از حوزههای متاثر از ضعف در کارکردهای اجرایی کودکان به شمار میآید و یافتن راههای بهبود کارکردهای اجرایی میتواند از بروز و پیدایش یک چرخه منفی ناکامی جلوگیری و به موفقیت تحصیلی دانش آموزان بینجامد لذا هدف پژوهشحاضر بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی بر حافظه کاری و بازداری پاسخ دانشآموزان نارساخوان است. <strong>روش:</strong> پژوهش حاضر شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بوده و جامعه آماری آن شامل همه دانشآموزان دختر پایه های چهارم و پنجم ابتدایی مشغول به تحصیل در سال تحصیلی 1398-1397 شهر مشهد با تشخیص اختلال نارساخوانی بوده که از بین آنها، 30 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. برای جمعآوری دادهها از آزمون سیستم کارکرد اجرایی دلیس- کاپلان (D-KEFS)، آزمون خواندن و نارساخوانی کرمی نوری و مرادی (1387)، استفاده شد. آزمودنیها در 8 جلسه یکساعته به صورت هفته ای یکبارطی دو ماه تحت برنامه آموزشی قرار گرفتند ولی در گروه کنترل هیچ مداخلهای انجام نشد. تجزیه و تحلیل دادهها از طریق آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری انجام شد. <strong>یافتهها:</strong> افراد گروه آزمایش بعد از شرکت در جلسات آموزش خودتنظیمی، در پسآزمون عملکرد بهتری داشته و نمراتشان به طور معناداری نسبت به گروه گواه افزایش یافت. <strong>نتیجهگیری:</strong> با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گیری کرد که آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی میتواند رویکرد درمانی مؤثری برای بهبود حافظه کاری و بازداری پاسخ دانشآموزان نارساخوان باشد.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_6482_70f0086386764bccb0f7307feeb34e91.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502351820191122The Efficacy of Brain Cognitive Rehabilitation Interventions on Executive Functions in Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorderاثربخشی مداخلات توانبخشی شناختی مغز بر کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلا به نقص توجه و بیشفعالی131140648310.30473/clpsy.2020.46249.1440FAامیردانا. استادیار رفتارحرکتی، دانشگاه آزاداسلامی واحد گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایرانامیرشمساستادیار رفتارحرکتی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایرانJournal Article20190516<strong>Aim:</strong> Attention deficit hyperactivity disorder is one of the most common neurodevelopmental disorders in children. The aim of this study was The Effect of Brain cognitive interventions on executive functions in children with attention deficit hyperactivity disorder.<strong>Method</strong>: The method of this research was semi-experimental and applied in terms of its purpose, which was done using a pre-test-post-test design with control group.30 children with attention deficit hyperactivity disorder participated in this study. At the pretest stage, Selected Attention Test was taken by Strop Effect on Psychological Refractory Period test. The participants were randomly divided into experimental and control groups of 15.The experimental group received Brain cognitive interventions for 12 sessions per hour and for 4 weeks (3 sessions per week).During this period, no intervention was performed in the control group. After the end of the intervention period, a post-test was taken. Data were analyzed by covariance analysis using SPSS_22 software. <strong>Results</strong>: The results showed that Brain cognitive interventions is affected by focused Selective Attention (P <0.001) and divided (P <0.002).<strong>Conclusion</strong>: In a general conclusion, it can be argued that presentation of Brain cognitive interventions could improve executive functions such as focused selective attention and divided selected attention in children with attention deficit hyperactivity disorder. <br /> <strong>مقدمه:</strong> اختلال نقص توجه و بیشفعالی به عنوان یکی از شایعترین اختلالات رشدی-عصبشناختی در کودکان است. هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر مداخلات شناختی مغز بر کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلا به نقص توجه و بیشفعالی است. <strong>روش:</strong> روش اجرای این تحقیق از نوع نیمهتجربی و از لحاظ هدف کاربردی است که با استفاده از طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. 30 کودک مبتلا به اختلال نقص توجه و بیشفعالی در این تحقیق شرکت کردند. در مرحله پیشآزمون از تمام شرکتکنندگان آزمون توجه انتخابی بوسله آزمون اثراستروپ در دوره بیپاسخی روانشناختی به عمل آمد.سپس شرکتکنندگان به صورت تصادفی به دو گروه 15 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 12 جلسه یک ساعته و در طی 4 هفته(هر هفته 3 جلسه) تحت مداخله تمرینات شناختی مغز قرار گرفت. در طی این مدت در گروه کنترل هیچگونه مداخلهای صورت نگرفت. پس از پایان دوره مداخله، پسآزمون گرفته شد. دادهها با تحلیل کوواریانس و نرمافزار SPSS نسخه 22 تجزیه و تحلیل شد. <strong>یافته ها</strong>: نتایج نشان داد که مداخله شناختی مغز بر توجه انتخابی متمرکز(001/0P<) و تقسیم شده (002/0P<) تأثیر دارد<strong>. نتیجه گیری:</strong> در یک نتیجهگیری کلی میتوان بیان کرد که ارائه مداخلات شناختی مغز میتواند موجب بهبود کارکردهای اجرایی از قبیل توجه انتخابی متمرکز و توجه انتخابی تقسیم شده در کودکان مبتلا به نقص توجه و بیش فعالی گردد.<br /> <strong>کلیدواژهها:</strong> مداخلات شناختی مغز، کارکردهای اجرایی، توجه انتخابی، اختلال نارسایی توجه/بیشفعالیhttps://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_6483_50e83e201609b631b6c00d9f50e890dc.pdf