دانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502393420231023Effectiveness of Child-Centered Neuropsychological Program Combined with Emotion Regulation on Emotion Regulation, Self-Esteem and Language Performance in Children with Delayed Language Developmentبررسی اثر بخشی برنامهی عصب روانشناختی کودک محور تلفیقی با تنظیم هیجان بر تنظیم هیجان، عزت نفس و عملکرد زبان در کودکان دارای تاخیر تحول زبان1161073910.30473/clpsy.2024.68604.1713FAمحدثهفلاح زاده ابرقوییکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشگاه علم و هنر، یزد ایران.فرنگیسدمهریاستادیار گروه روانشناسی، دانشگاه علم و هنر، یزد ایران.محسنسعیدمنشدانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه علم و هنر، یزد ایران.Journal Article20230719<br />Introduction: Compared to their age peers, children with delayed language development show lower language abilities than the expected level and have problems in their daily life. Therefore, the aim of this research was to investigate the effectiveness of child-centered neuropsychological program combined with emotion regulation on emotion regulation, self-esteem and language performance in children with delayed language development. Method: The research method was semi-experimental and pre-test and post-test with a control group. 30 children aged 4-8 years with delayed language development in Yazd city were selected by available sampling method and randomly divided into two groups of 15 people, control and experimental. The data collection tools were Shields and Chikti's emotion regulation scale (1995), Azizi Moghadam's self-esteem questionnaire (2006) and Nyusha's growth assessment test (Malairi et al., 2017). Data analysis was done using multivariate and univariate correlation analysis test with SPSS-26 software. Findings: The results of the research showed that the integrated child-centered neuropsychological program with emotion regulation on emotion regulation (f=50.137), self-esteem (f=76.701) and language performance (f=111.93) are significantly effective. has been (P>0.05). Conclusion: The general conclusion showed that the integrated child-centered neuropsychological program with emotion regulation on emotion regulation, self-esteem and language performance in children with delayed language development is effective and the ability to improve language performance and manage emotions and self-concept in the group is studiedمقدمه: کودکان دارای تاخیر تحول زبان در مقایسه با همتایان سنی خود، تواناییهای زبانی پایینتر از سطح مورد انتظار نشان میدهند و مشکلاتی را در زندگی روزمره خود دارند. لذا هدف این پژوهش بررسی اثربخشی برنامهی عصبروانشناختی کودک محور تلفیقی با تنظیمهیجان بر تنظیم هیجان، عزتنفس و عملکرد زبان در کودکان دارای تاخیر تحول زبان بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. تعداد 30 کودک 4تا8 سال دارای تاخیر تحول زبان شهرستان یزد به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه 15 نفره کنترل و آزمایش تقسیم شدند. ابزار جمع آوری دادهها مقیاس تنظیم هیجان شیلدز و چیکتی (1995)، پرسشنامه عزت نفس عزیزی مقدم (1386) و آزمون سنجش رشد نیوشا(ملایری و همکاران، 1387) بود. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از آزمون تحلیل کوریانس چند متغیره و تک متغیره با نرم افزارSPSS-26 انجام گرفت. یافتهها: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که برنامه ی عصب روانشناختی کودک محور تلفیقی با تنظیم هیجان بر تنظیم هیجان (50.137f=)، عزت نفس(76.701f=)و عملکرد زبان (111.93f=) بگونهای معنادار اثربخش بوده است(05/0> P). نتیجه گیری: نتیجه گیری کلی نشان داد که برنامه ی عصب روانشناختی کودک محور تلفیقی با تنظیم هیجان بر تنظیم هیجان، عزت نفس و عملکرد زبان در کودکان دارای تاخیر تحول زبان موثر می باشد و قابلیت ارتقاء عملکرد زبان و مدیریت هیجانات و خودپنداره را در گروه مورد مطالعه دارا میباشد.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_10739_839c8dd4681ff6199a7908c9fcc5f402.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502393420231023The Effectiveness of Neurofeedback Training on Competitive Aggressiveness and Emotion Regulation Difficulties in Football Athletesاثربخشی مداخله پروتکل نوروفیدبک بتا بر پرخاشگری رقابتی و بدتنظیمی هیجانی بازیکنان فوتبال17351074110.30473/clpsy.2024.68539.1712FAنویدآگندکارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.سجادرضاییدانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.مریمجفرودیکارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.0000-0002-9353-7397Journal Article20230713The current study was conducted with the aim of determining the effectiveness of neurofeedback-based training within the aggression and emotional dysregulation of soccer players. The research method was a quasi-experimental type and a pre-test-post-test research design with a control group. The statistical population of this research was the football players of Astaneh Ashrafieh city in 1400, from this statistical population, 24 adolescent boys were chosen and after matching based on age and education level, they were randomly separated into 2groups of 12individuals of the experimental group and control group supplanted. then Maxwell and Morris2007 competitive aggression questionnaire(2007) and Gertz and Roemer's(2004) difficulty in emotion regulation questionnaire are administered as pre-test and post-test for both groups. The group receiving neurofeedback training was given the shortest training according to the treatment protocol of 15 sessions of 30 minutes. The results of the analysis showed that the difference between the adjusted difference between the neurofeedback training group and the control group within the post-test stage was significant within the components of anger(P<0.001) and aggression(P<0.001). The contrast between the adjusted difference of the training group for neurofeedback with prove in the post-test phase on the total score of emotional dysregulation was significant(P<0.001). This significant level was repeated in all components of emotional dysregulation except the absence of emotional feelings(P>0.155). Hence, it can be said that training on neurofeedback has reduced the competitive aggression and maladjustment of football athletes. In other words, rewarding the optimal brain makes individuals learn how to perform well.پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش مبتنی بر نوروفیدبک بر پرخاشگری رقابتی، بدتنظیمی هیجانی بازیکنان فوتبال انجام شد. روش پژوهش از نوع شبهآزمایشی و طرح پژوهشی پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش ورزشکاران فوتبالیست شهرستان آستانه اشرفیه در سال 1400 بودند که از این جامعه آماری تعداد 24 نفر از پسران نوجوان به صورت در دسترس انتخاب شده و پس از همتا سازی بر اساس سن و سطح تحصیلات به صورت تصادفی به 2 گروه 12 نفره گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند و پرسشنامههای پرخاشگری رقابتی ماکسول و موریس(2007) و دشواری در تنظیم هیجان گرتز و روئمر(2004) به عنوان پیشآزمون و پسآزمون برای هر دو گروه اجرا شد. به گروه دریافتکننده آموزش نوروفیدبک طبق پروتکل درمانی 15 جلسه 30 دقیقهای، آموزش موج بتا ترینینگ داده شد. نتایج تحلیل نشان داد که تفاوت میانگین تعدیل یافته گروه آموزش مبتنی بر نوروفیدبک با گروه گواه در مرحله پس-آزمون در مؤلفههای خشم (001/0 P<) و پرخاشگری (001/0 P<) معنادار میباشد. تفاوت میانگین تعدیل یافته گروه آموزش مبتنی بر نوروفیدبک با گواه در مرحله پسآزمون بر نمرهکل بدتنظیمی هیجانی معنادار بود (001/0P<). این سطوح معنادار در تمامی مؤلفههای بدتنظیمی هیجانی به استثنای فقدان آگاهی هیجانی (155/0 P>) معنادار تکرار شد. بنابراین می توان گفت آموزش مبتنی بر نوروفیدبک بر کاهش پرخاشگری رقابتی و بدتنظیمی هیحانی ورزشکاران فوتبالیست موثر بودهاست.. به بیان دیگر پاداشدهی به امواج مطلوب مغز، باعث میشود که افراد بیاموزند چطور امواجی که منجر به عملکرد مطلوب میشود را تولید کند.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_10741_cdfe13ff14f657060ed80477e50845e5.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502393420231023Comparing the Effectiveness of Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) and Short-Term Cognitive Rehabilitation Protocol on Verbal Fluency and Visuospatial Ability in the Elderly with Mild Alzheimer's Diseaseمقایسه اثربخشی روش تحریک الکتریکی مغز با جریان مستقیم (tDCS) و پروتکل توانبخشی شناختی کوتاهمدت بر سیالی کلامی و توانایی دیداری فضایی در بیماران مبتلا به آلزایمر خفیف37521074510.30473/clpsy.2024.68122.1704FAآرزومجرددانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.اسماعیلصدری دمیرچیاستاد گروه مشاوره، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانعلیشیخ الاسلامیدانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانعلیرضایی شریفدانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانوحیدعباسیاستادیار، گروه نورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علومپزشکی، اردبیل، ایرانJournal Article20230605The purpose of this study was to compare the effectiveness of the tDCS method and short-term cognitive rehabilitation protocol on verbal fluency and visuospatial ability in the elderly with mild Alzheimer's disease. Methods: The research method was an extended experiment with two experimental groups and one control group, which was conducted using the pre-test and post-test method. The statistical population included elderly people over 65 years of age with mild Alzheimer's who lived in Ardabil who had been referred to a neurologist in 2022,among these people, 60 people were randomly selected into two groups. An experimental and a control group were assigned. Then tDCS method was applied for 10 sessions of 20 minutes in one experimental group and short-term cognitive rehabilitation program for 9 sessions of 90 minutes was applied in the second experimental group and no intervention was performed in the third group. The post-test was conducted at an interval of one week. After one month, the studied groups were followed up again. Aden Brook's revised version of the cognitive test was used to collect data. Findings: The results showed that tDCS significantly improves the visual component and the cognitive rehabilitation method improves perception. In general, it seems that the performed interventions improved visual spatial ability in the elderly with mild Alzheimer's disease, while they had no significant effect on the variable of verbal fluency. Conclusion: It can be concluded that both methods can be used to improve the spatial visual ability of the elderly with mild Alzheimer's disease.هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی روش tDCS و پروتکل توانبخشی شناختی کوتاهمدت بر سیالی کلامی و توانایی دیداری فضایی در سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف بود. روش: روش پژوهش، آزمایشی گسترشیافته با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود که با استفاده از روش پیشآزمون و پسآزمون انجام شد. جامعه آماری سالمندان بالای 65 سال مبتلا به آلزایمر خفیف که در اردبیل زندگی میکردند را شامل میشد که در سال 1401 به پزشک مغز و اعصاب مراجعه کرده بودند که از بین این افراد،60 نفر به صورت نمونهگیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل گمارده شدند. سپس روش tDCS به مدت 10 جلسه 20دقیقهای روی یک گروه آزمایش و برنامه توانبخشی شناختی کوتاهمدت به تعداد 9 جلسه 90 دقیقهای بر روی گروه آزمایش دوم اعمال شد و بر روی گروه سوم مداخلهای انجام نشد. پسآزمون با فاصله یک هفته اجرا شد. بعد ازیک ماه مجدد گروههای مورد مطالعه مورد پیگیری قرار گرفتند. جهت جمعآوری اطلاعات از آزمون شناختی آدن بروک نسخه تجدید نظر شده استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که tDCS موجب بهبود معنیدار در مؤلفه دیداری و روش توانبخشی شناختی موجب بهبود توانایی ادراک میشود. در مجموع به نظر میرسد مداخلههای انجام شده موجب بهبود توانایی دیداری فضایی در سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف شد در حالی که بر روی متغیر سیالی کلامی تأثیر معناداری نداشتند. نتیجهگیری: میتوان نتیجه گرفت که از هر دو روش میتوان در جهت بهبود توانایی دیداری فضایی سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف بهره جستhttps://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_10745_b9213750ac025202beed050d6b062d24.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502393420231023The Relationship between the Height Scale of Residential Complexes and Users' Decision Making in Their Selection with the ERP Methodرابطهی بین مقیاس ارتفاعی مجتمعهای مسکونی و تصمیم گیری استفادهکنندگان در انتخاب آنها با روش ERP53651088910.30473/clpsy.2024.67092.1696FAپریسافکورکارشناسی ارشد معماری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.سانازلیتکوهیدانشیار معماری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.محمداورکیاستاد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.ناهیدنوریانکارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، مرکز مشاوره دانشگاه شریف، تهران، ایران.Journal Article20230215People of human society need shelter and a place to live and continue living. Today, housing is the place where people spend most of their time and it is important to meet people's mental and emotional needs. The present study aims to investigate the relationship between the height scale of residential complexes and the level of decision-making by users. done in their selection. Method: The current research method is a combination research and simulation method. The brain waves of 12 people were recorded with a 32-channel ERP device while doing a task about residential complexes. The components investigated in this research are F7 and F8. Findings: The results showed that the level of significance in the building height scale variable is (0.12), which is not significant, but the significance level of the decision-making rate (0.042) is smaller than 0.05, which is significant. Also, the interaction effect between the height scale of the building and the level of decision making (0.21) is greater than 0.05, it is not significant, but in the comparison of the effect between the three height levels of the building, the results showed that the significance level (0.04 <0.05) is significant in the height scale of 8-story buildings, although it is not significant in the height scale of 4- and 12-story buildings. Conclusion: Emotionally, choosing an 8-storey complex has been the priority of users in choosing, but in terms of logical choice, the height of the building was not enough to choose this complex.افراد جامعه ی بشری به ماوا و مکانی برای زیست و ادامه حیات نیازمند هستند. امروزه مسکن به عنوان مکانی که بیشترین زمان افراد در آن سپری میشود و برای رفع نیازهای روحی و روانی افراد حائز اهمیت است، مورد توجه طراحان قرار گرفته است .پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین مقیاس ارتفاعی مجتمع های مسکونی و میزان تصمیم گیری استفاده کنندگان در انتخاب آنها انجام شده است. روش: روش پژوهش حاضر روش تحقیق ترکیبی و شبیه سازی است. امواج مغزی 12 نفر در حین انجام تکلیف در خصوص مجتمع های مسکونی، با دستگاه ERP ، 32 کاناله، مورد ثبت قرار گرفت. مؤلفه های مورد بررسی در این پژوهش F7 و F8 می باشد. یافتهها: نتایج بدست آمده نشان داد سطح معناداری در متغیر مقیاس ارتفاعی ساختمان (0/12) می باشد که معنی دار نمی باشد اما سطح معناداری میزان تصمیم گیری ( 0/042) کوچکتر از 0/05 می باشد، معنی دار می باشد. همچنین اثر متقابل بین مقیاس ارتفاعی ساختمان و میزان تصمیم گیری (0/21) بزرگتر از 0/05 می باشد، معنادار نمی باشد اما در مقایسه اثر بین موردی سه سطح ارتفاعی ساختمان، نتایج نشان داد که سطح معناداری (0/04 < 0/05) در مقیاس ارتفاعی ساختمانهای 8 طبقه معنادار می باشد هر چند در مقیاس ارتفاعی ساختمان های 4 و 12 طبقه معنادار نمی باشد. نتیجه گیری: به لحاظ هیجانی انتخاب مجتمع 8 طبقه اولویت استفاده کنندگان در انتخاب بوده است اما به لحاظ انتخاب منطقی، ارتفاع ممیزه کافی برای انتخاب این مجتمع نبوده است.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_10889_e1f7ce1c75f6a5dafbdfb28f95fb6b99.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502393420231023Develop and Validate the Quick Word Finding Cognitive Rehabilitation Package and its Effectiveness on Phonological Awareness of Children with Special Learning Disorders Characterized by Readingتدوین و اعتباریابی بسته توانبخشی شناختی یافتن سریع کلمه و اثربخشی آن بر آگاهی واجی کودکان دارای اختلالات یادگیری خاص با مشخصه خواندن68801093510.30473/clpsy.2024.69524.1724FAحسیناکبری فردانشجوی دکترای روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.سعیدرضاییدانشیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.مهدیدستجردی کاظمیدانشیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.عنایت الهزمانپوراستادیار گروه سنجش و اندازه گیری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.Journal Article20231022Introduction: The purpose of this research was to develop and validate the quick word finding cognitive rehabilitation package and its effectiveness on phonological awareness of children with special learning disorders characterized by reading. Methodology: This research was applied in terms of purpose and in terms of data collection method it was of mixed type (qualitative-quantitative). The statistical population of this research included all 7-10 year old elementary school students in Shadgan city with a diagnosis of reading learning disorder, 30 of these students (15 experimental group and 15 control group) were selected by available sampling method. In the pre-test phase, the sample answered the phonological awareness test by Kazemi and Soleimani (2004). In order to test the hypotheses, the mixed variance analysis method was used in SPSS23 statistical software. Result: Findings: The results of the research showed that the cognitive rehabilitation program for quick word finding is based on the components of homogeneity detection, rhyme detection, phonological combination, identification of words with the same initial phoneme, identification of words with the same final phoneme, phonetic intersection, naming and deletion of the final phoneme, deletion of the middle phoneme and Naming and removing the initial phoneme is effective at different levels. The results showed that the changes were maintained until the follow-up stage. Conclusion: Based on the results, it can be said that the quick word finding cognitive program can be effective in improving phonemic awareness and ultimately reducing learning disorders. <br />Keywords: rapid word finding cognitive program, auditory sensitivity, auditory memory,هدف: هدف از این پژوهش تدوین و اعتباریابی بسته توانبخشی شناختی یافتن سریع کلمه و اثربخشی آن بر آگاهی واجی کودکان دارای اختلالات یادگیری خاص با مشخصه خواندن بود. روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری دادهها از نوع ترکیبی (کیفی-کمی) بود. در مرحله کیفی طی مرور نظاممند برنامه فستفورورد بررسی شد و بر اساس آن برنامه در 10 تمرین طراحی و در مرحله کمی روی نمونه اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دوره ابتدایی 7 تا 10 ساله شهرستان شادگان با تشخیص اختلال یادگیری خواندن بود که 30نفر از این دانشآموزان (15نفر گروه آزمایش و 15نفر گروه کنترل) به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. در مرحله پیشآزمون افراد نمونه به آزمون تشخیص آگاهی واجی دستجردی کاظمی و سلیمانی (1384) پاسخ دادند. جهت آزمون فرضیهها از روش تحلیل واریانس آمیخته در نرمافزار آماری spss23 استفاده شد. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد برنامه توانبخشی شناختی یافتن سریع کلمه بر مؤلفه تشخیص تجانس، تشخیص قافیه، ترکیب واجی، شناسایی کلمات واج آغازین یکسان،شناسایی کلمات واج پایانی یکسان، تقطیع واجی، نامیدن و حذف واج پایانی، حذف واج میانی و نامیدن و حذف واج آغازین در سطوح مختلف آن اثرگذار است. به منظور پایداری تغییرات از آزمون زوجی بونفرونی استفاده شد و نتایج نشان داد مؤلفه شناسایی کلمات واج پایانی یکسان و تقطیع واجی تغییرات تا مرحله پیگیری حفظ شد. نتیجهگیری: بر اساس نتایج حاصله میتوان گفت که برنامه شناختی یافتن سریع کلمه میتواند در ارتقای آگاهی واجی و نهایتاً کاهش اختلالات یادگیری اثرگذار باشد.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_10935_1f293066a0489885d74351eee554994a.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-502393420231023Effectiveness of Computerized Cognitive Rehabilitation on Visual and Auditory Attention and Response Control in Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorderاثربخشی توانبخشی شناختی رایانه ای بر توجه و کنترل پاسخ دیداری و شنیداری در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه-بیش فعالی81941093610.30473/clpsy.2024.70768.1738FAفرشتهپورمحسنی کلوریدانشیار روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.محسنپارسانیاکارشناسی ارشد روانشناسی کودکان استثنایی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.محسنسرحدیکارشناس ارشد کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران.Journal Article20240305The aim of the present study was to investigate the effectiveness of computerized cognitive rehabilitation on visual and auditory attention and response control in children with attention deficit hyperactivity disorder. This study was a pre-test-post-test experimental research with control group comparison. The IVA-2 test was used for evaluation. The statistical population included all children with attention deficit/hyperactivity disorder between the ages of 6 and 12 who had referred to a mental occupational therapy and speech therapy center for children in Arak city. 32 available children with ADHD were selected and randomly allocated into the experimental and control groups. In addition to routine treatments, the experimental group received a total of 21 sessions of computerized cognitive rehabilitation program in half-hour sessions 3 times a week for 7 weeks. To analyze the data, multivariate analysis of covariance was used in spss-24 software. Data analysis indicated a statistically significant difference between the pre-test and post-test scores in the two experimental and control groups. The research findings showed that computerized cognitive rehabilitation was effective on the attention and control of visual and auditory responses of children with ADHD (p<0.01).<br /><br /> این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی توانبخشی شناختی رایانه ای بر توجه و کنترل پاسخ دیداری و شنیداری در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه- بیش فعالی انجام شد. پژوهش حاضر آزمایشی از نوع پیشآزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود که جامعۀ آماری شامل تمامی کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه-بیش فعالی بین سنین 6 تا 12 سال بودند که به مرکز کاردرمانی ذهنی و گفتاردرمانی ویژه کودکان شهرستان اراک مراجعه کرده بودند و از میان آنان 32 کودک بصورت هدفمند انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 16 نفر) جایگزین شدند، گروه آزمایش علاوه بر درمانهای روتین، برنامه توانبخشی شناختی رایانهای را در 7 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه نیم ساعت در مجموع 21 جلسه بصورت انفرادی دریافت کرد و گروه کنترل در این مدت، مداخلهای را دریافت ننمود. هر دو گروه قبل و بعد از اجرای مداخله در آزمون (2020)IVA-2 شرکت نمودند. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که توانبخشی شناختی رایانه ای بر توجه و کنترل پاسخ دیداری و شنیداری در کودکان مبتلا به ADHD موثر بوده است (01/0 p<). توانبخشی شناختی-رایانهای با استفاده از اثر انتقال و انعطافپذیری مغزی میتواند مشکلات توجه و کنترل پاسخ را در کودکان مبتلا به ADHD بهبود بخشد.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_10936_c6d96570f4bcea4ede3e87841f80f387.pdf