دانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-5023103920250120The Role of Executive Function Deficits and Emotion Regulation Difficulties in Smartphone Addiction: A Neuropsychological Analysis in Young Adultsنقش نارسایی کارکردهای اجرایی و دشواری تنظیم هیجان در اعتیاد به گوشی هوشمند: یک تحلیل عصب‌روانشناختی در جمعیت جوانان1141240610.30473/clpsy.2025.75012.1795FAمهدیهرحمانیاندانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.ریحانهمقدسکارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران .Journal Article20250703The purpose of this study was to investigate the relationship between executive function deficits and smartphone addiction, with the mediating role of emotion regulation difficulties, among youth aged 20-35 in Qom province. The research design was descriptive-correlational, employing structural equation modeling. The statistical population comprised youth aged 20-35 residing in Qom province. The sample size, determined using Morgan’s table and the convenience sampling method, was 200 individuals. Data were collected using the Smartphone Addiction Scale-Short Version (SAS-SV), the Behavior Rating Inventory of Executive Function-Adult Version (BRIEF-A), and the Difficulties in Emotion Regulation Scale-Short Form (DERS-16). Data were analyzed using Pearson correlation and path analysis with SPSS and AMOS software. The results indicated no significant relationship between deficits in behavioral regulation skills of executive functions and smartphone addiction. However, a significant positive relationship was observed between deficits in metacognitive skills and smartphone addiction, meaning that metacognitive deficits are associated with higher levels of smartphone addiction. Furthermore, the results showed that difficulties in emotion regulation have a significant positive relationship with executive function deficits in behavioral regulation skills, metacognitive skills, and smartphone addiction. Therefore, attention to the role of executive function deficits and difficulties in emotion regulation as factors associated with smartphone addiction, especially among youth, is essential. Additionally, the findings of this study solely represent correlational relationships, and causal conclusions cannot be drawn from them.هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین نارسایی کارکردهای اجرایی و اعتیاد به گوشی هوشمند با نقش میانجی دشواری تنظیم هیجان در جوانان 20 تا 35 ساله استان قم بود. طرح پژوهش توصیفی-همبستگی و از نوع معادلات ساختاری می‌باشد. جامعه آماری پژوهش شامل جوانان ۲۰ تا ۳۵ ساله استان قم بوده و حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه‌گیری در دسترس، ۲۰۰ نفر محاسبه گردید. برای گردآوری داده‌ها از فرم کوتاه مقیاس اعتیاد به گوشی هوشمند (SAS-SV)، پرسشنامه نارسایی کارکردهای اجرایی بریف نسخه بزرگسال (BRIEF-A) و فرم کوتاه پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان (DERS-16) استفاده شد. داده‌ها با روش همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر با استفاده از نرم‌افزار SPSS و AMOS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین نارسایی مهارت‌های تنظیم رفتار در کارکردهای اجرایی و اعتیاد به گوشی هوشمند رابطه معناداری وجود ندارد. اما بین نارسایی در مهارت‌های فراشناخت و اعتیاد به گوشی هوشمند، رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد؛ به این معنا که نارسایی در مهارت‌های فراشناخت با سطح بالاتری از اعتیاد به گوشی هوشمند همراه است. همچنین، نتایج نشان داد که دشواری تنظیم هیجان با نارسایی کارکردهای اجرایی در مهارت‌های تنظیم رفتار، مهارت‌های فراشناخت و اعتیاد به گوشی هوشمند رابطه مثبت و معناداری دارد. بنابراین، توجه به نقش نارسایی در کارکردهای اجرایی و دشواری تنظیم هیجان به عنوان عوامل مرتبط با اعتیاد به گوشی هوشمند به‌ویژه در میان جوانان ضروری می باشد. در ضمن، یافته‌های این پژوهش صرفاً بیانگر روابط همبستگی بوده و امکان نتیجه‌گیری علّی از آن‌ها وجود ندارد.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_12406_2d5fe708bdff76360d7d733ec93f53a5.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-5023103920250120The Effectiveness of Mentalization-Based Supportive Psychotherapy on Improving Insomnia Symptoms and Cognitive Abilities in Cannabis Usersاثربخشی روان‌درمانی کمک‌کننده به روان‌گردانی ذهن بر بهبود نشانه‌های بی‌خوابی و توانایی‌های شناختی افراد مصرف‌کننده کانابیس1193310.30473/clpsy.2025.74408.1783FAعزتالهکردمیرزا نیکوزادهدانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران.Journal Article20250427The present study aimed to investigate the effectiveness of mentalization-based supportive psychotherapy on improving insomnia symptoms and cognitive abilities in chronic cannabis users. The research method was a quasi-experimental design with a pre-test-post-test design with a control group and a three-month follow-up period. The statistical population included cannabis users referring to addiction treatment centers in Tehran in 1403. 30 people were selected based on the convenience sampling method and randomly assigned to two experimental and control groups (15 people each). The intervention consisted of seven 90-minute group sessions (weekly) with a mentalization-based approach and according to the mentalization-based supportive psychotherapy protocol (Vogt et al., 2019). The data collection tools included the Pittsburgh Sleep Quality Questionnaire and the Cognitive Abilities Questionnaire (Nejati, 2013), which were completed in three stages. The results were analyzed using repeated measures analysis of variance using SPSS version 26. The findings of this study showed that mindfulness-based psychotherapy can help improve sleep quality and enhance cognitive abilities in chronic cannabis users. This intervention can be recommended as an effective method in the treatment of cannabis addiction.پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان‌درمانی کمک‌کننده به روان‌گردانی ذهن بر بهبود نشانه‌های بی‌خوابی و توانایی‌های شناختی در مصرف‌کنندگان مزمن کانابیس انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری سه‌ماهه بود. جامعه آماری شامل افراد مصرف‌کننده کانابیس مراجعه‌کننده به مراکز درمان اعتیاد شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. تعداد ۳۰ نفر بر اساس روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام ۱۵ نفر) گمارش شدند. مداخله مشتمل بر هفت جلسه ۹۰ دقیقه‌ای گروهی (هفتگی) با رویکرد مبتنی بر روان‌گردانی ذهن و مطابق پروتکل روان‌درمانی کمک‌کننده به روان‌گردانی ذهن (وگت و همکاران، 2019) بود. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ و پرسشنامه توانایی‌های شناختی (نجاتی، 1392) بود که در سه مرحله تکمیل شد. نتایج با آزمون تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر و به کمک نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد. یافته‌های این پژوهش نشان داد که روان‌درمانی کمک‌کننده به روان‌گردانی ذهن می‌تواند به بهبود کیفیت خواب و ارتقاء توانایی‌های شناختی در مصرف‌کنندگان مزمن کانابیس کمک کند. این مداخله به عنوان روشی مؤثر در فرآیند درمان اعتیاد به کانابیس قابل توصیه است.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_11933_88870df58ee00c8a61be3f881bef5566.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-5023103920250120Comparison of the Effectiveness of the Meta-thinking Training Program based on Mental-Brain Simulation and Clay Art Therapy on the emotion regulation of adolescents with Attention Deficit- Hyperactivity Disorder (ADHD): A Randomized Controlled Clinicمقایسه اثربخشی برنامه آموزشی فراتفکر مبتنی بر شبیه سازی ذهنی-مغزی و هنردرمانی با گِل رُس بر تنظیم هیجان نوجوانان مبتلا به اختلال نقص توجه- بیش فعالی: یک کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی1212910.30473/clpsy.2025.73558.1772FAعابدمهدویدکترای روانشناسی تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000-0002-3494-6000منیژهنوریکارشناس ارشد هنر اسلامی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.لادنولی زاده داودیکارشناس صنایع دستی، دانشگاه هنر، تهران، ایران.هدیقرائیاندکترای روانشناسی تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.زهرارمضانپور سبحانیکارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.یاسرحیدریدکترای روانشناسی تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.ابتسامفرج اله زادهکارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.Journal Article20250304Purpose: Attention hyperactivity disorder (ADHD) is one of the most common neurodevelopmental disorders characterized by symptoms of inattention, hyperactivity, and impulsivity. The study compared the effectiveness of the Meta-thinking Training Program based on Mental-Brain Simulation (MTMBS) and Clay Art Therapy (CAT) in improving emotion regulation in adolescents with ADHD. Method: This study was a randomized controlled clinical trial of the semi-experimental type in which 45 adolescents with ADHD were randomly placed in three Test and control groups. The emotion regulation difficulty questionnaire of Graz and Romer (2004) and the Connors parenting form grading questionnaire (1978) were used to collect data. The training intervention of both methods was implemented for eight and sixteen sessions of 90 minutes. The data analysis was performed using multivariate covariance analysis and a Bonferroni test. Findings: The results indicated that both therapeutic approaches significantly improved emotion regulation in adolescents with ADHD. A multivariate covariance analysis revealed that the therapeutic interventions accounted for 80 to 83 percent of the changes in various components of emotion regulation. However, Statistical evaluation indicated no significant variance in effectiveness between the treatments. Conclusion: Based on the findings, both therapeutic approaches are equally effective in improving the emotion regulation of adolescents with ADHD. These results have important implications for providing evidence-based therapeutic interventions for this group of patients and can help improve their quality of life and mental health.هدف: اختلال نقصتوجه-بیشفعالی(ADHD) یکی از شایعترین اختلالات عصبی-رشدی است که با علائم بیتوجهی، بیشفعالی و تکانشگری مشخص میشود. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی برنامه آموزشی فراتفکر مبتنی بر شبیهسازی ذهنی-مغزی (MTMBS) و هنردرمانی با گِل رُس(CAT) بر بهبود تنظیم هیجان در نوجوانان مبتلا به ADHD انجام شد. روش: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی از نوع نیمه‌آزمایشی بود که در آن 45 نوجوان مبتلا به ADHD به طور تصادفی در سه گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برای جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان گراتز و رومر (2004) و پرسشنامه درجهبندی کانرز فرم والدین(1978) استفاده شد. مداخلات آموزشی به مدت 8 و 16جلسه 90 دقیقه‌ای اجرا شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و آزمون تعقیبی بنفرونی انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو رویکرد درمانی در بهبود تنظیم هیجان نوجوانان مبتلا به ADHD اثربخش بودند. تجزیه و تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که 80 تا 83 درصد از تغییرات در مؤلفه‌های تنظیم هیجان تحت تأثیر مداخلات درمانی قرار داشت(0.05>P). با این حال، تفاوت معناداری در اثربخشی دو روش درمانی مشاهده نشد(0.05<P). نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های بدست آمده هر دو رویکرد درمانی به طور یکسان در بهبود تنظیم هیجان نوجوانان مبتلا به ADHD مؤثر هستند. این نتایج پیامدهای مهمی برای ارائه مداخلات درمانی مبتنی بر شواهد برای این گروه از بیماران دارد و می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی و سلامت روان آن‌ها کمک کند.