دانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-50231120150823The Effect of Emotional Experiences Induction on the Executive Functions of Attention and Working Memory with Regard to Depressive Continummبررسی تأثیر القای تجارب هیجانی بر کارکردهای اجرایی توجه و حافظه فعال با نگاه به طیف افسردگی7252417FAالیاساکبریکارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.جعفرحسنیدانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.علیرضامرادیاستاد گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.Journal Article20150721Introduction: The present study aimed at investigating the effect of emotional experience induction on the executive functi of attention and working memory with regard to depressive continumm. Method: In the first stage 449 students of Kharazmi university of Tehran were randomly screened by means of second version of the beck depression inventory (BDI-II (and then 34 of them who had obtained equal or up to +1/5 and equal or lower than -1/5 standard z score were selected as the sample group and were invited to next stage of the research. Then, they were examined individually in three steps. The first stage was related to the basic activity of the executive functions of the attention and working memory before watching emotional movies and the next two stages of the experiment were conducted after watching the selected emotional movies including positive and negative emotional movies. Findings: The finding indicated that emotional experience induction can affect attention without the main effect of group. Besided, results related to the working memory showed that the performance of the two groups in different emotional situations has significant difference. Conclusion: Regarding the results of the present study, attention maybe affected under more severe concitions of depression and working memory performance, as an executive function, maybe impaired under the influence of depression. This makes it difficult to select and process information quickly for performing the task.مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر القای تجارب هیجانی بر کارکردهای اجرایی توجه و حافظه کاری با نگاه به طیف افسردگی بود. روش: در مرحله‌ی اول 449 نفر از دانشجویان دانشگاه خوارزمی تهران به‌صورت تصادفی از طریق نسخه دوم پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II) مورد غربال قرار گرفتند و سپس 34 نفر از افرادی که نمرات z استاندارد برابر یا بالاتر از 5/1+ و یا برابر یا پایین‌تر از 5/1- کسب کرده بودند به‌عنوان گروه نمونه انتخاب و به مرحله بعدی پژوهش دعوت شدند. سپس آنها به‌طور انفرادی در سه مرحله مورد آزمایش قرار گرفتند. مرحله‌ی اول مربوط به فعالیت پایه کارکردهای اجرایی توجه و حافظه کاری قبل از مشاهده قطعه فیلم‌های هیجانی بود و دو مرحله‌ی بعدی آزمایش نیز بعد از مشاهده‌ی قطعه فیلم‌های هیجانی انتخاب‌شده شامل قطعه فیلم هیجانی مثبت و منفی صورت گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد که القای تجارب هیجانی میتواند بدون در نظر گرفتن اثر اصلی گروه عملکرد توجه فرد را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین نتایج مربوط به حافظه کاری نشان داد که عملکرد دو گروه در شرایط هیجانی مختلف، تفاوت معناداری باهم دارند. نتیجهگیری: با توجه به یافتههای پژوهش حاضر، عملکرد توجه ممکن است در شرایط شدیدتر افسردگی تحت تأثیر قرار گیرد و عملکرد حافظه کاری به‌عنوان یک کارکرد اجرایی تحت تأثیر افسردگی ممکن است دچار نقص شود که این امر انتخاب و پردازش سریع اطلاعات جهت انجام تکلیف را با مشکل مواجه می‌سازد.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_2417_8d3c02e204758d3d6e4f47c27bd3c914.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-50231120150922The Effectiveness of NouroPsychological Rehabilitation Pattern of Nerve Sensory Integration on Improving Executive Functions of Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorderاثربخشی الگوی توان‌بخشی عصب روان‌شناختی یکپارچه‌سازی حسی بر بهبود کارکردهای اجرایی مغز کودکان دارای اختلال کمبود توجه بیشفعالی26402418FAعلیرضاپیرخائفیکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد. ایران.توحیداکبرونداستادیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار. ایران.Journal Article20150502Introduction: The present study was done with the objective of determining the efficiency of neuropsychological rehabilitation method of sensory integration in improving executive functions of children with disorder in shortcomings attention/proactive. Methods: The survey is pre-test post-test model with two groups, one experimental group and one control group. The research sample consisted of 30 elementary school boys and girls, at the age of 7 to 11, who were selected from among available children suffering ADHD disorder (Attention Deficit Hyperactivity) in the academic year 1392-1393. This students were equally on the basis of recognizing values and intelligence and were randomly divided to two equal group; i.e. experimental and control groups. The research instruments for gathering the data were the questionnaire of Child Symptom Inventory (CSI-4), and Color Matrixes of Intelligence Test of Riyon. And to evaluate the executive functions (planning, attention, confining response), London Tower Test and Continuous Function test were used, the interrupting remedy was done on the basis of sensing alignment method and consisted of six weeks of exercising (SI). Findings: the data were analyzed by means of SPSS programs and Covariance analysis methods. The results reveal that sensing alignment in the post-test caused meaningful improvement in executive functions (planning, attention, confining response), (Pمقدمه: پژوهش حاضر به‌منظور تعیین اثربخشی الگوی توان‌بخشی عصب روان‌شناختی یکپارچه‌سازی حسی بر بهبود کارکردهای اجرایی مغز کودکان با اختلال نارسایی توجه ـ بیش فعالی انجام شد. روش: طرح پژوهش شبهآزمایشی از نوع پیشآزمون ـ پسآزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود. نمونه پژوهش شامل 30 کودک دختر و پسر با نارسایی توجه/بیش فعالی بود که به شیوه نمونهگیری در دسترس و بر اساس ملاک‌های تشخیصی و هوش همتا شده و به‌طور تصادفی به دو گروه مساوی آزمایش و کنترل اختصاص یافتند. ابزار پژوهش پرسشنامه نشانه‌شناسی مرضی کودکان (CSI-4)، آزمون ماتریس‌های رنگی ریون کودکان و ارزیابی کارکردهای اجرایی (برنامه‌ریزی، توجه، مهار پاسخ) بر اساس آزمون برج لندن و آزمون عملکرد پیوسته انجام شد. مداخله درمانی بر اساس روش یکپارچه‌سازی حسی که شامل شش هفته تمرینات (SI) بود صورت گرفت. یافتهها: دادهها با روش‌های تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که یکپارچه‌سازی حسی در مرحله پسآزمون باعث افزایش معنیدار کارکردهای اجرایی (همه موارد:01/0Phttps://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_2418_b2114c06586d089c3fa0b8cc0bbb4de7.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-50231120150922The Effect of Neuorofeedback Instruction on the Improvement of the Working Memory of Children with Attention Deficit and Hyperactivity Disorderتأثیر آموزش نوروفیدبک بر بهبود حافظه فعال کودکان مبتلا به اختلال بیشفعالی نقصتوجه41512419FAمحمداورکیدانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.مهدیهرحمانیاناستادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.نپتونتهرانیکارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.شیماحیدریکارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.Journal Article20150617Introduction: The aim of this study was to investigate the effect of neurofeedback training whith Alpha frequency band on the improvemet of the performance of working memory in children with attention deficit and hyperactivity disorder (ADHD). Method: To perform this study, eight children with attention deficit and hyperactivity disorder (ADHD) were selected by random sampling. They participated in 10 sessions of neurofeedback training with Alpha up training Protocol. To evaluate the working memory, the N-Back Working Memory Test and Wechsler Memory Scale (Direct Numbers) were used. Data were analyzed by covariance analysis (ANCOVA) and SPSS. Results: Results showed that there was a significant difference between pretest and posttest (pهدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر آموزش نوروفیدبک با باند فرکانس آلفا بر بهبود عملکرد حافظه فعال در کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی ـ نقص توجه انجام گرفت. روش: جهت اجرای این تحقیق 8 کودک مبتلا به بیش فعالی ـ نقص توجه با روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند؛ این کودکان در 10 جلسه آموزش نوروفیدبک با پروتکل تقویت آلفا شرکت کردند. برای سنجش حافظه فعال، از آزمون N-Back و آزمون حافظه وکسلر (فراخنای ارقام) استفاده شد و دادههای حاصل از تحقیق با روش تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان داد که در سطح معناداری 05/0 p< بین نمرههای پیشآزمون و پسآزمون حافظه کاری تفاوت معنادار وجود دارد. نتیجهگیری: این یافتهها نشان میدهد که آموزش نوروفیدبک موجب بهبود عملکرد حافظه فعال در کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی ـ نقص توجه شرکت کننده در تحقیق شد؛ درواقع افزایش نسبی دامنه در باند آلفا باعث بهبود حافظه فعال گردید.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_2419_21699ab53dc20ba34b113109b836f791.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-50231120150922Effect of Cognitive Rehabilitation of Working Memory in Reducing Behavioral Symptoms (Attention Deficit and Impulsivity) of Children with Attention Deficit and Hyperactivity Disorderاثر توان‌بخشی شناختی حافظه کاری بر بهبود نشانگان رفتاری (کم‌توجهی و تکانشگری) کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه بیشفعالی52452420FAمریمنجارزادگانکارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.وحیدنجاتیدانشیار علوم اعصاب شناختی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.نسرینامیریاستادیار روان‌پزشکی کودک دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشیJournal Article20150524Introduction: Disorders of executive functions and working memory are considered as the components of the Attention Deficit and Hyperactivity Disorder (ADHD). Working memory could be remediated by cognitive rehabilitation exercise. The purpose of the current study is to determine the effectiveness of cognitive rehabilitation of working memory in reducing behavioral symptoms of children with ADHD. Method: The present semi-experimental study, was designed with pre-test and post-test of control and experimental group. Thirty children with ADHD were requited in the study and allocated into two control and intervention groups. The participants were matched in age, verbal and performance IQ. The intervention group received cognitive rehabilitation in 10 one-houre two days a week sessions. The participants of both groups were assessed in the first and the last treatment session with SNAP-IV tests in the first and the last session of intervention. Data were analyzed with T-test and covariance analysis using SPSS 20. Findings: The results showed that the intervention group has lower score in behavioral symptoms (attention deficit and impulsivity) and the difference between the group was significant (P=0.001) of ADHD after receiving cognitive rehabilitation of working memory. Conclusion: It can be concluded that cognitive rehabilitation of working memory leads to the improvement of behavioral symptoms of ADHD in children with ADHD. مقدمه: اختلال نقص توجه/ بیشفعالی با ناکارآمدی عملکردهای اجرایی ازجمله حافظه کاری همراه است. حافظه کاری میتواند با استفاده از تمرینات توان‌بخشی شناختی موردترمیم قرار گیرد. مطالعه حاضر باهدف نشان دادن تأثیر توان‌بخشی شناختی حافظه کاری بر بهبود نشانگان رفتاری کودکان مبتلا به اختلال نقصتوجه / بیشفعالی صورت گرفته است. روش: این پژوهش از نوع شبه<sub></sub>آزمایشی است که در آن از طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل استفاده شده است. نمونه مورد بررسی در این مطالعه 30 کودک مبتلا به اختلال نقصتوجه / بیشفعالی بوده است که به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. دو گروه (آزمایش و کنترل) ازنظر سن و هوش کلامی و عملی همسان‌سازی شده بودند. گروه آزمایش طی ده جلسه 1 ساعته دو روز در هفته تحت توان‌بخشی شناختی قرار گرفتند. افراد هر دو گروه کنترل و آزمایش در جلسه اول و آخر درمان مورد ارزیابی قرار گرفتند. علائم رفتاری کودکان مبتلا توسط پرسشنامه پروفایل اختلال کمبود توجه/بیش<sub></sub>فعالی سوانسون و نولان پلهام SNAP-IV ارزیابی شده است. دادههای این پژوهش با آزمون آماری تی مستقل، تحلیل کوواریانس و به کمک نرم‌افزار SPSS.20 تجزیه‌وتحلیل شدند. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که نشانگان رفتاری کم‌توجهی و تکانشگری گروه درمان در مقایسه با گروه کنترل بعد از گذراندن جلسات توان‌بخشی بهبود پیدا کرده است و این تفاوت در سطح 001/0=P معنادار است. نتیجهگیری: نتایج حاصل از تحلیل آماری دادهها نشان میدهد که درمان توان‌بخشی شناختی حافظه کاری موجب بهبود علائم رفتاری کودکان مبتلا به اختلال نقصتوجه / بیشفعالی شده است.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_2420_3fb91af6724d266c3be1aab4fe9f88fe.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-50231120150922Comparison of Neuropsychological Characteristics of Music Learners and Non- Music Learnersمقایسه ویژگیهای عصب روان‌شناختی کودکان فراگیر موسیقی و عادی دوره دبستان66742421FAمریماکبری مطلقمدرس مدعو. دانشگاه پیام نور. تهران. ایران.Journal Article20150417Introduction: Humans initial experiences in life affects his brain structure and function as well as his cognitive functions. Music learning can result in significant changes in mental functions (emotional, cognitive and behavioral) of everyday activities. The aim of this study was to investigate and compare neuropsychological characteristics of students with music training and other students in elementary schools. Method: This study is an ex post facto research. The fifth-grade elementary students at Mashhad made the research population and 30 students under music training (who were dominant in playing musical instrument at least for two years) and 30 students who had no music training, were selected by cluster sampling and were compared. The research instruments included NEPSY scale neuropsychological, Wechsler Intelligence scale for children (WISC), and a clinical interview. Findings: Results were analyzed by means of Multivariate analysis of variance (MANOVA) and SPSS-16. The results of the study showed that there was a significant difference between the neuropsychological characteristics, (including executive functions, attention, language, memory and learning) of music learners and non-music learners. Conclusion: This results can be helpful in the identification and planning of neuropsychological interventions for promoting elementary students neuropsychological characteristics.مقدمه: تجارب اولیه زندگی بر ساختار، کارکرد مغز و کارکردهای شناختی انسان تأثیر میگذارد. یادگیری موسیقی میتواند منجر به تغییرات چشمگیر در کارکردهای ذهنی (هیجانی، شناختی و رفتاری) در فعالیت‌های مختلف روزمره شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی و مقایسه ویژگیهای عصب روان‌شناختی کودکان فراگیر موسیقی و عادی دوره دبستان بود. روش: روش پژوهش حاضر از نوع علی ـ مقایسهای است. جامعه آماری شامل کلیه کودکان پایه پنجم دبستان در شهر مشهد بود که 30 نفر از دانش آموزان فراگیر موسیقی (که حداقل به مدت دو سال به نواختن ساز خاصی مسلط بودند) و 30 نفر از دانش آموزان عادی که هیچ‌گونه آموزش موسیقی ندیده بودند به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحله‌ای انتخاب شده و مورد مقایسه قرار گرفتند. مقیاس عصب ـ روان‌شناختی نپسی (NEPSY)، مقیاس هوش کودکان وکسلر (WISC) و مصاحبه بالینی در مورد شرکت‌کنندگان اجرا شد. یافتهها: دادهها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و تحلیل واریانس چندمتغیری و نرم‌افزار آماری SPSS-16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین ویژگیهای عصب ـ روان‌شناختی شامل کارکردهای اجرایی، توجه، زبان، حافظه و یادگیری دانشآموزان فراگیر موسیقی و عادی تفاوت معناداری وجود دارد. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش میتواند در تشخیص و طراحی مداخلات برای ارتقای ویژگیهای عصب ـ روان‌شناختی دانشآموزان دوره دبستان مفید باشد.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_2421_3c492e54d0735dd6b05827245aeacd26.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-50231120150922Comparison of the Efficacy of Transcranial Direct Current Stimulation (tDCS) with Repetitive Transcranial Magnetic Stimulation on Depression Symptoms’ Reductionمقایسه اثربخشی تحریک مکرر مغناطیسی فراقشری با تحریک مغز از روی جمجمه با جریان مستقیم الکتریکی در کاهش علائم افسردگی75852422FAالهاماسبقیدانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، دانشگاه سمنان، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتیسیاوشطالع پسنددانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه سمنان، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتیعلی محمدرضاییاستادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه سمنان، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتیJournal Article20150712Introduction: Depression is a common disorder, therefore, it is very important to identify effective and permanent treatment. The aim of the present research was to compare two cases of new non-invaing treatments, the efficacy of transcranial direct current stimulation therapy and repetitive transcranial magnetic stimulation on depression symptoms’ reduction. Method: To do so, 20 patient with depression where selected and were randomly assigned to two groups; i.e. transcranial direct current stimulation therapy and repetitive transcranial magnetic stimulation. Subjects completed the Beck Depression Inventory through pretest, posttest and follow up intervals. The data were analyzed using repeated measure of analysis of variance. Findings: The finding revealed that both treatments were effective in reducing depression symptoms but, no significant difference was found between the two methods. However, there was a difference between the groups in follow up scores. The mean of scores of follow up condition had a sensible change inrelation to the rTMS group. Conclusion: The results of the study indicated the superiority of the effectiveness of repetitive transcranial magnetic stimulation, the other treatment was more in the course of time.مقدمه: از آنجایی که افسردگی یک اختلال شایع است، شناسایی روش درمان مفید و مداوم بسیار مهم است. هدف این پژوهش مقایسه دو مورد از درمان‌های غیرتهاجمی جدید یعنی درمان تحریک مغز از روی جمجمه با جریان مستقیم الکتریکی و تحریک مکرر مغناطیسی فراقشری در کاهش علائم افسردگی بوده است. روش: برای بررسی هدف تحقیق 20 نفر از مبتلایان به افسردگی انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه تحریک مغز از روی جمجمه با جریان مستقیم الکتریکی و تحریک مکرر مغناطیسی فراقشری جایگزین شدند. آزمودنیها در سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری، پرسشنامه افسردگی بک را تکمیل کردند. برای بررسی نتایج از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد. یافتهها: نتایج تحقیق نشان داد که هر دو درمان در کاهش علائم افسردگی تأثیرگذار بودند اما تفاوت معناداری در اثربخشی آنها دیده نشد. با این وجود در دو درمان به لحاظ نمرات پیگیری تفاوت وجود داشت. میانگین نمرات در موقعیت پیگیری نسبت به موقعیت پسآزمون تغییر محسوسی در گروه rTMS داشته است. نتیجهگیری: نتایج تحقیق بیانگر این واقعیت است که اثربخشی درمان تحریک مکرر مغناطیسی فراقشری نسبت به درمان دیگر در طول زمان بیشتر بوده است.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_2422_15bf1cf6061395ea4f74b39f95721e9d.pdfدانشگاه پیام نورعصب روان شناسی2476-50231120150922Comparison of the Effects of Neurofeedback and Mental Imagery Practice on the Performance and Learning of Darts Skillمقایسه تأثیر تمرینات نوروفیدبک و تصویرسازی ذهنی بر اکتساب و یادداری مهارت پرتاب دارت861032423FAمریمصالحیکارشناس ارشد رفتار حرکتی، دانشگاه ارومیهحجت اللهامینیدانشجوی دکترای یادگیری حرکتی، دانشگاه تهرانحسنمحمد زادهعضو هیئت علمی دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیهJournal Article20150525Introduction: The purpose of this study was to compare the effect of neurofeedback and mental imagery practice on the performance and learning in darts skill. Methods: To achieve this aim, the right-handed, female students of physical education at Urmia University, who had no history of neurofeedback training, mental imagery and darts throwing, 24 individuals were randomly selected and were randomly divided into three groups of 8 people for mental imagery, neurofeedback and control groups. Exercise protocol was done 3 times a week for 5 weeks was and then post-test was performed. Retention test was performed 5 days after the last training session. Findings: Two-way ANOVA with repeated measures revealed that although the participants, performance progressed in the acquisition of both mental imagery and neurofeedback, no significant difference was found between the experimental groups at this stage. On the other hand, the main effect of the test processes was significant in this study but the main effect and interaction of the test group and control group was not significant statistically. Conclusion: Regarding the findings of this study, the role of mental imagery and neurofeedback receives more attention and their use is recommended along with physical exercises for darts throwing.مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی مقایسه تأثیر تمرینات نوروفیدبک و تصویرسازی ذهنی بر اکتساب و یادداری مهارت پرتاب دارت بود. روش: از میان دانشجویان دختر رشته تربیت‌بدنی در دانشگاه ارومیه که همگی راست‌دست بودند و هیچ‌گونه سابقه آموزش نوروفیدبک، تصویرسازی ذهنی و پرتاب دارت نداشتند، 24 نفر به‌صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه 8 نفری تصویرسازی ذهنی، نوروفیدبک و کنترل قرار گرفتند. پروتکل تمرینی، به مدت 5 هفته هر هفته 3 جلسه، صورت گرفت و سپس پسآزمون به عمل آمد. آزمون یادداری 5 روز پس از آخرین جلسه تمرینی گرفته شد. یافتهها: نتایج آزمون تحلیل واریانس دوراهه با اندازهگیری مکرر نشان داد که اگرچه عملکرد آزمودنیها در مرحله اکتساب هر دو گروه تصویرسازی ذهنی و نوروفیدبک پیشرفت داشتند، اما تفاوت معنیداری بین گروه‌های آزمایشی در این مرحله مشاهده نشد. از سوی دیگر، اثر اصلی مراحل آزمون در این پژوهش معنیدار بود، اما اثر اصلی گروه و همچنین تعامل مراحل آزمون و گروه به لحاظ آماری معنیدار نبود. نتیجهگیری: با توجه به یافتههای این پژوهش، نقش تصویرسازی ذهنی و نوروفیدبک بیش از پیش مورد توجه قرار میگیرد و تأکید بر استفاده از آنها در کنار تمرین بدنی توصیه می‌شود.https://clpsy.journals.pnu.ac.ir/article_2423_ab29c7ecf5ab39594a18233c66e9cf54.pdf