مقاله پژوهشی
عصب روانشناسی
فاطمه توانچه؛ افسانه مرادی؛ سوران رجبی
چکیده
افزایش چشمگیر استفاده از اینترنت، به ظهور پدیده اعتیاد به اینترنت منجر شده که میتواند تأثیرات مخربی بر کارکردهای اجرایی مغز برجای بگذارد. شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی (MBCT) بهعنوان رویکردی مؤثر در بهبود کارکردهای شناختی مطرح شده است، اما تحقیقات کمتری درباره تأثیر آن بر کارکردهای اجرایی گرم و سرد در افراد وابسته به اینترنت ...
بیشتر
افزایش چشمگیر استفاده از اینترنت، به ظهور پدیده اعتیاد به اینترنت منجر شده که میتواند تأثیرات مخربی بر کارکردهای اجرایی مغز برجای بگذارد. شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی (MBCT) بهعنوان رویکردی مؤثر در بهبود کارکردهای شناختی مطرح شده است، اما تحقیقات کمتری درباره تأثیر آن بر کارکردهای اجرایی گرم و سرد در افراد وابسته به اینترنت انجام شده است. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی MBCT بر این کارکردها انجام شد. طرح پژوهش حاضر، نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه خلیج فارس با نشانههای اعتیاد به اینترنت بود که بر اساس پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (1998) انتخاب شدند و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش (n=14) و کنترل (n=14) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه گروهی (هر جلسه ۹۰ دقیقه، طی ۲ ماه) تحت MBCT قرار گرفت، درحالیکه گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با آزمون قمار آیوا (IGT) (مالوی-دینیز و همکاران، 2007)، آزمون حافظه کاری (n-back) (کرچنر، 1958)، آزمون برو- نرو (هافمن،1984)، تکلیف خطرپذیری بادکنک (BART) ( لجوئر و همکاران ،2002) و پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (1998) گردآوری و با تحلیل کوواریانس بررسی شدند. نتایج نشان داد که MBCT موجب بهبود معنادار کارکردهای اجرایی سرد (حافظه کاری و بازداری پاسخ) شد.(P<0.05) اگرچه، تأثیر معناداری بر کارکردهای اجرایی گرم (تصمیمگیری پرخطر و خطرپذیری) نداشت(P>0.05). این یافتهها بر ضرورت استفاده از مداخلات مبتنی بر ذهنآگاهی برای بهبود برخی جنبههای شناختی تأکید دارند، درحالیکه بررسی راهکارهای تکمیلی برای ارتقای سایر جنبههای شناختی در افراد وابسته به اینترنت همچنان ضروری به نظر میرسد.
مقاله پژوهشی
عصب روانشناسی
فاطمه فیضی؛ اسماعیل شیری؛ مصطفی ولیپور
چکیده
هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر تحریک الکتریکی فراجمجمهای بر روی علائم نارسایی توجه - بیشفعالی در دانشجویان انجام شده است. روش: این مطالعه از نوع طرح آزمایشی تک آزمودنی است که 4 دانشجوی دارای علائم نارسایی توجه-بیشفعالی بهعنوان نمونه با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. هر 4 دانشجو، 10 جلسه مداخله تحریک الکتریکی ...
بیشتر
هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر تحریک الکتریکی فراجمجمهای بر روی علائم نارسایی توجه - بیشفعالی در دانشجویان انجام شده است. روش: این مطالعه از نوع طرح آزمایشی تک آزمودنی است که 4 دانشجوی دارای علائم نارسایی توجه-بیشفعالی بهعنوان نمونه با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. هر 4 دانشجو، 10 جلسه مداخله تحریک الکتریکی فراجمجمهای را دریافت کردند. ارزیابیها در 5 مرحله، دو هفته پیش از مداخله، یک روز پیش از شروع مداخله، بعد از پنج جلسه مداخله، یک روز بعد از پایان مداخله و در نهایت مرحله پیگیری (سه ماه بعد از پایان درمان)، انجام شد. ابزارهای مورداستفاده در پژوهش حاضر، پرسشنامه اختلال نقص توجه-بیشفعالی بزرگسالان کانرز، پرسشنامه اختلال نارسایی توجه و فزونکنشی بزرگسالان بود. جهت تجزیه و تحلیل دادهها نیز از روش تحلیل بصری و اندازه اثر استفاده شد. یافتهها: بر اساس یافتههای پژوهش، اندازه اثرهای بهدستآمده نشان میدهند که در مؤلفة نارسایی توجه شرکتکنندگان بهبود متوسطی داشتهاند، همچنین در مؤلفه فزونکنشی/ تکانشگری در مجموع شرکتکنندگان میزان بهبودی بالایی از خود نشان دادند. نتیجهگیری: نتایج حاکی از تأثیرگذاری تحریک الکتریکی فراجمجمهای بر علائم نارسایی توجه-بیشفعالی در دانشجویان بوده که بهموجب آن بر ارزش تحریک الکتریکی فراجمجمهای بهعنوان یک روش درمانی غیرتهاجمی مخصوصاً بر علائم نارسایی توجه-بیشفعالی میافزاید. با توجه به طرح تکآزمودنی و حجم نمونه محدود، نتایج با احتیاط قابل تعمیم هستند.